مهرگان

چند روزیست که از دور و برم می ترسمبیشتر از همه ازپشتسرممی ترسم من از این درد که در دام توام باکم نیست از هوایی که بخواهم بپرم می ترسم دردم از زخم تبر نیست که بر جان من است از علفها که شده تا کمرم می ترسم "دوش میگفت که فردا بدهم کام تو را " بعد از آن کام چه آید به سرم .... می ترسم رسم شهر است كه : " عاشق نشودهیچکسی " دردم عشق است .... ولي از پدرم مي ترسم غربت وبي كسي و دربه دري آسان است از هماني كه نيامد به سرم مي ترسم ...

ادامه مطلب